Week 6 : Killarney – Skellig Islands – Kilrush

Kik HIER om de foto’s van WEEK 6 te bekijken

VIDEO Our Lady’s Island, county Wexford : klik HIER

Maandag 23 juni : Killarney – Glenross (33,5 km)

 

Nadat ik het druïdebeeldje dat ik gisteren niet kon laten staan naar mijn nichtje Maité Thijssen had gestuurd, waar het tot september tijdelijk onderdak krijgt, maakte ik een wandelingetje door Killarney, een erg toeristisch doch gemoedelijk stadje.

 

 

Eerst passeerde ik langs Saint-Mary’s Church, waar ik leerde ik dat een pauw afgebeeld op een wereldglobe een vroegchristelijk symbool is voor wederopstanding dat afkomstig is uit de Keltische kunst en cultuur. Dit omdat de prachtige staartveren van een pauw jaarlijks vernieuwd worden. De ogen in de veren symboliseren het eeuwige leven.

 

 

Daarna kuierde ik langs de straten met gekleurde huisjes tot Saint-Mary’s Cathedral. Dat de Ieren Maria hoog in het vaandel dragen blijkt uit het feit dat veel kerken aan haar gewijd zijn. Onderweg op de fiets kwam ik ook al regelmatig Maria grotjes tegen.
Naar onze normen is de kathedraal erg sober ingericht. De Rooms-Katholieke protserige praalzucht heeft hier blijkbaar minder navolging gekend.

 

De smeekbede ‘Slow me down, Lord’ vond ik de moeite om te fotograferen. Ik kan me er helemaal in terug vinden, met dat verschil dat we die vertraging en verstilling elk voor onszelf zullen moeten verwezenlijken. Tot nu toe is de Lord immers onmachtig gebleken om de kapitalistische economische rat race die zijn schepselen aan het vermalen is, een halt toe te roepen. Maar moge de tekst zoveel mogelijk mensen inspireren.

 

Voor donderdag heb ik een bootje geboekt naar Skellig Michael, dat op de UNESCO Werelderfgoed lijst staat. Kijk ik erg naar uit. Dus nu ben ik aan een gezapig tempo onderweg naar het haventje van Portmagee.

 

Tot slot enkele foto’s van de aangename late-namiddagrit naar Glenross campsite, waar ik eerst mijn kletsnat tentzeil de kans gaf in het avondzonnetje te drogen alvorens de binnentent terug te bevestigen.

 

Aan al wie mijn schrijfsels graag leest: denk ook eens aan Cipriano, de jonge student uit Bubaque wiens studie voor leraar ik met deze fietstocht probeer te financieren. Meer info op  www.60-65.net
Tx,
eva.

Dinsdag 25 juni : Glenross – Knightstown (48km)

 

Gratis overnachting op Glenross camping , Een camping waar je van de grond kunt eten en met goede voorzieningen voor tentkampeerders: keuken met waterkoker en microgolfoventje en eet/zitruimte met comfortabele sofa’s. Wat kan een tentkampeerder nog meer verlangen…

 

Op 2km van Glenross camping lag het lange Glenbeigh zandstrand en dit vond ik op een vrij warme dag (ca. 22°😎) wel een klein omwegje waard. Kwestie van de benen ook eens niet-circulair te bewegen.

 

Aangekomen op het strand wilde ik tot in de van op dat punt zichtbare bocht wandelen, een klein uurtje op en neer, schatte ik. Ik dacht dat daar het einde was. Aan die bocht kwam echter geen einde. Het was laag tij en het strand liep uit in een erg grote zandovaal met een duin achteraan van waarop ik het 360° filmpje schoot.

 

 

Bij het strandwachterspaviljoen aan het begin van het strand hing een oproep om afval op te rapen om het strand proper te houden, en tegen die duin lag wel wat scheepvaart debris opgehoopt. Te veel om zonder afvalzak te kunnen dragen, maar toen ik een aftandse vissersbroek met bretellen vond, kon ik een slede maken om het boeltje achter me aan te trekken 😀💪💪. Heb enorm van deze wandeling genoten, die uiteindelijk meer dan twee uur geduurd heeft.

 

Vrij laat terug op de fiets dus, en toen ik op een viewpoint onderweg een boterhammetje zat te eten kwam ik Garry Lennon uit Australië tegen. Zijn echtgenote is een Belgische, en uiteindelijk hebben we ruim een uur staan praten over de dingen des levens. En ondertussen tikte de tijd maar verder en kwam een onweer van achter de heuvels opdoemen.

 

Toen de ‘drash’ (plensbui) begon, slechts 7 km van mijn bestemming, kon ik vluchten in ‘The Shebeen’ pub in het stadje Cahersiveen, waar ik een ongelofelijk gezellig uurtje door bracht en ook een grote gift kreeg van Philip, de waard, en van twee stamgasten. Meer daarover in een volgend bericht, want het was fantastisch!

 

Uiteindelijk moest ik, enigszins met tegenzin wegens de toffe pub ambiance, toch door de regen verder omdat ik anders de laatste ferry naar Valentia Island zou missen.

 

Tussen de wolken door gluurde er af en toe toch een spleet zonlicht, wat heel mooie roze lichteffecten creëerde op het water en in de hemel.

 

 

De tent opstellen moest nog in de nattigheid, maar tegen tienen hield het op met regenen en kon ik een mooie avondfoto van de zon maken, die in het echt natuurlijk veel indrukwekkender was.

Woensdag 26 juni : Valentia Island (17km)

 

Voor mijn bezoek aan Skellig Michael morgen verblijf ik vandaag en morgen op dezelfde camping.
Valentia Island Caravan & Camping

 

Na een avond met veel regen gisteren is vanochtend de zon terug van de partij en er staat ook een pittig briesje. Een geschikt moment dus om me tijdelijk in badpak en regenjasje te hullen en al mijn kleren en andere vodden en doeken eens in de wasmachine te dumpen. Na meer dan een maand van kleine handwasjes en al rijdend drogen op de fietstassen, werd dit hoog tijd.

 

Na drie kwartier in de droogtrommel was het wasgoed nog steeds een heel klein beetje vochtig. Als ik het zo opvouw en inpak, gaat het meteen opnieuw muf ruiken. De grotere stukken liet ik verder winddrogen aan de fietswaslijn, de kleintjes konden — wegens te veel wind — aan de binnenwaslijn van mijn superdeluxe Hilleberg The Tentmaker tent. Van dat waslijntje heb ik al veel plezier gehad!
Morgen kan ik welriekend naar Skellig Michael 👃👌

 

Rondje eiland Valentia

 

Een hele dag campingkleven is lang, dus in de late namiddag vertrok ik voor een rondje eiland. Best pittig met 350 hoogtemeters op slechts 17 km, incl. twee 15%-ers. Gelukkig onbepakt deze rit, dus geen tandengeknars.

 

Eerste stopplaats was een oude leisteengroeve die operationeel werd in 1816 en internationaalvermaard was voor de hoge kwaliteit leisteen. Ze leverde leien aan voor de daken van de Parijse opera, het Britse parlement en verschillende Londense metrostations. Ze sloot in 1911 t.g.v. een instorting van een rots.
In 1954 werd in de oude groeve een grot ingericht voor — 3x raden — OLV Maria.

 

Na de grot en groeve volgde een lange afdaling naar de footprints van de tetrapod, het eerste viervoetig dier dat 360 miljoen jaar geleden aan wal kwam.

 

Op het zoveelste oude kerkhofje ontmoette ik Diana Leroux Wolf, een Amerikaanse triatlonatlete die vorige week zondag deelnam aan de — onfortuinlijke — wegens het extreem slechte weer — triatlon van Dungarvan. Niet minder dan 1000 atleten haalden de finish niet, onder wie Diana.

 

In Knightstown wilde ik wat eten inslaan, en bij het kruideniertje ontmoette ik de Britse zeiler en fietser Patrick Dollard en zijn partner. Deze ontmoeting eindigde in een mooi verhaal dat voldoende stof biedt voor een volgend bericht.

Patrick Bollard en Eleanore

 

Woensdagavond bij het kruideniertje in Knightstown geraakte ik aan de babbel met Patrick Bollard en zijn partner Eleanore. Ze lagen met hun zeilboot aangemeerd in het jachthaventje en informeerden of er ergens douches waren.

 

Toen ze vernamen dat ik aan een lange fietstocht voor Cipriano bezig was, kreeg ik meteen een cash donatie toegestopt en werd ik met enige aandrang uitgenodigd — ik had eigenlijk nog veel achterstallig vertaalwerk te doen — om mee te komen eten op hun boot. Een veggie pasta met goed wat look 😀.

 

 

 

Het werd een heel gezellige avond want we bleken heel wat interesses en opinies te delen: fietsen, hiken, kamperen, outdoor, traag reizen, veggie, engagement….

Vanavond ontmoetten we elkaar opnieuw op de camping. Ze waren komen douchen en kwamen nog even gedag zeggen en naar mijn fiets kijken.

 

Tx a lot for the donation, the friendship and the wonderful evening, Patrick and Eleanore!

 

Donderdag 27 juni – Skellig Island

 

Alvast enkele hoogtepunten van Skellig Islands: Little Skellig met een kolonie van 50.000 Jan van Genten. Op een foto zijn ook enkele zeehondenkopjes in het water te bespeuren.

 

 

Skellig Michael: Papegaaieduikers

 

Ze nestelen onder het gras. Ze verblijven tot juli op het eiland om te broeden en vertrekken dan naar het zuiden. Ieder jaar keren ze terug naar hetzelfde nest. Daarom zijn ze hier gewend aan al de toeristen en laten ze zich van nabij fotograferen.

 

Skellig Michael: Klooster uit de 6de (!!!) eeuw.

 

Het bleef bewoond door telkens een 12-tal monikken tot de 12de eeuw en doorstond enkele Viking invasies/slachtingen.
Waarschijnlijk werd het ontruimd omdat in de 12de eeuw de weersomstandigheden verschrikkelijk slecht waren.

 

 

 

 

 

Vrijdag 28 juni : Knightstown – Glencar (40km)

 

Vanmorgen besliste ik de drukke, toeristische Ring of Kerry route met al de toeristenbussen en ander zwaar verkeer te laten voor wat hij was en de heuvelachtige binnenlandroute te nemen.

 

Even geen foto’s van stranden en ruwe kliffen meer, maar weidse berglandschapjes. En voor mij veel meer fietsplezier: rustige landelijke weggetjes en open panorama’s, zonder de eeuwige muurtjes en hoge heggen naast de rijweg die het uitzicht belemmeren.

Buiten de Gallaghasheen pas, waarop ik de fiets twee korte stukjes moest duwen, waren alle hellingen ‘easygoing’.

 

Na de pas volgde een weids, vlak plateau met enkel turfvelden en schapen. Zalig fietsen vandaag.😀😀

 

Zaterdag 29 juni : Glencar – Ballybunion (76km)

 

Lange en stevige rit van bijna 76 km en 779 hoogtemeters. De eerste 10 km tot Killorglin waren mooi, een verderzetting van de heuvels van gisteren. Wel steil stijgen en dalen en twee keer fietsduwen.

 

 

Een eind voorbij Killorglin volgde een lange klim over 5km, maar gelukkig zacht-stijgend. Daarna ging het verder vrij gezapig op en af tot Ballybunion.

 

 

 

Ballybunion beach and Castle (12de Eeuw) 

 

Van het kasteel staat alleen de oostwand nog overeind. Het voorste, westelijke gedeelte werd over de jaren verwoest door de Atlantische Oceaan.

 

 

 

 

Zit op een camping zonder elektriciteit of tentkampeerders voorzieningen. Om wat warm te zitten, telefoon te laden en social media bij te werken trok ik weer naar een pub — waaraan geen gebrek is in de hoofdstraat van Ballybunion — maar ze zaten allemaal stampvol. Straf hoe goed de café’s hier nog draaien.

 

De lekkere pint Guinness van ’t vat is al wat naar mijn hoofd gestegen. Seffens het fietske op naar de camping en de zak in. Ben wel wat moe van de lange rit. Of zou het van de Guinness zijn? 🙂

Ballyseedy Memorial Monument

 

Tijdens de Ierse burgeroorlog in 1922/1923 werden in Ballyseedy 9 IRA leden die tegen een verdrag met Engeland waren, in een cirkel aan elkaar gebonden en met een landmijn opgeblazen. Een van hen, Stephen Fuller, overleefde die barbaarse executie en kon ervoor zorgen dat het echte verhaal bekend werd, want de pro-verdragsstrijdens wilden het voorstellen als een accident tijdens een ontmijningsoperatie.

 

Voorafgaand: na de onafhankelijkheidsoorlog tegen Engeland (1919-21) werd een verdrag afgesloten waarbij Ierland een onafhankelijk lid onder de Britse kroon zou blijven. Een gedeelte van de IRA, dat in de oorlog gezamenlijk tegen de Britten gevochten had, wilde een volledig onafhankelijke republiek en dit meningsverschil leidde tot een bloedige Ierse burgeroorlog tussen pro- en contra-verdragsstrijders.

 

Bewonderenswaardig is dat Fuller nooit wrok koesterde jegens diegenen die hem hadden proberen op te blazen en tijdens zijn latere politieke carrière altijd gepleit heeft om de samenleving niet te laten opdelen volgens een rancuneuze scheidslijn n.a.v. de wreedheden tijdens de burgeroorlog.

 

Respect voor die houding! Een mooi voorbeeld voor hedendaagse politieke en religieuze leiders!

Zondag 30 juni : Ballybunion – Kilrush (40km)

 

Aan gene zijde van de rivier Shannon sterke rugwind, en aan de kant van Kilrush natuurlijk andersom. In Ballybunion staat een beeld van een golfende Bill Clinton.
Omdat het vanochtend regende — ’t is weer zondag — heb ik nog eens een bed in een hostel geboekt. De tent en al het gerief eens niet hoeven in te pakken ’s ochtends is ook wel plezant. Daar kruipt veel tijd in.