Week 2 : Almere (NL) – Bremen (D)

Na de heikele rit door noodweer van Amsterdam naar Almere (48 km) die je in een eerder blogpost beschreven vindt, reisde ik verder door naar respectievelijk Nunspeet in de Veluwe, Dalfsen net voorbij Zwolle, Coevorden en Meppen, Thülsvelde en Bremen in Duitsland.

Almere – Nunspeet (56 km) verliep rustig, onder een bloedhete zon en langs kilometerlange lijnrechte fietspaden door de velden en langs of over kanaaltjes. Zen-fietsen: verstand op nul en alleen maar zweten en trappen. In Harderwijk trakteerde ik mezelf in een grote viswinkel op een heerlijke verse ‘lekkerbek’, een gepaneerde kabeljauwfilet. In Nunspeet had ik het wel gehad met die hitte, en toen ik nog maar net de tent had opgesteld, dreigde opnieuw een zomeronweertje, maar het trok gelukkig achter door voorbij. Alles bleef droog in de Veluwe.

Tijdens de ritten van Nunspeet naar Dalfsen (45km) en van Dalfsen naar Coevorden (60 km) was dit wel even anders. Van Nunspeet wilde ik tot Ommen rijden, maar toen ik langs het losliggende fietspad op de rechter-Vechtoever reed, doemden aan de einder gitzwarte onweerswolken op. Onophoudelijk gerommel en bliksemschichten. Schuilplaatsen waren er niet, alleen weilanden en het riviertje, en hier en daar een hoeve. Ik overwoog bij een van die hoeves te gaan aanbellen, toen als bij wonder achter een flauwe bocht links van het fietspad een boerderijcamping opdaagde waar ik terecht kon voordat de hel losbarstte. Daarbovenop kreeg ik een supervriendelijk onthaal: mijn gepakt fiets kon tot de vlaag over was onder een afdak en ikzelf kreeg tijdens het wachten in de gemeenschappelijke zitruimte een kopje thee met koekjes. Er was ook een vrije wifi, zodat ik tijdens het wachten rustig kon bijwerken. Hoe mooi kan het leven soms zijn! Boerencamping Boerhoes is zeker een aanrader voor rustzoekers: geen autoverkeer in de nabije omgeving, alleen vogels, eenden, kikkers en een nestende ooievaar even verderop in een weide.
Mijn buren bleken ook fervente fietsers met ettelijke meerdaagse tochten op de teller. Bij een kop thee wisselden we ’s avonds onze ervaringen uit en vertelde ik hen over het Bubaque project.

Dalfsen – Coevorden (60 km): s’Ochtends was het erg mistig. De tent was erg nat van condensvocht en drogen zat er niet meteen in, dus die ging nat de fietszak in. Vertrek langs de prachtige Vechtvallei, en daarna verder langs een breed losliggend fietspad naast de N34. In het stadje Coevorden vlakbij de Duitse grens was het erg zwoel en kon ik niet weerstaan aan een gelateria met ambachtelijk ijs. Daarna wilde ik naar een minicamping een 12-tal kilometer verder aan de Europaweg richting Meppen. Ik was nog maar net vertrokken of de wolken pakten zich opnieuw samen tot een dreigende zwarte massa. Op de Europaweg waren en gelukkig meer woningen langs de weg. Vijf kilometer voor de camping begon het te druppen en besloot ik aan te bellen bij een privéwoning met de vraag of ik in hun schuur mocht schuilen. De vrouw des huizes nodigde me meteen binnen uit op een kopje thee en het werd gezellig keuvelen met gastvrouw Hilde en een vriendin die bij haar op bezoek was.
Daarna ging het verder door lichte regen naar Minicamping De Vlinder, waar ik al even hartelijk ontvangen werd en ook spontaan een gratis overnachting aangeboden kreeg. De natte tent mocht ik opstellen onder een fietsafdak zodat ze kon drogen. Door het dreigende onweer was ik echter niet meer in een voedingswinkel geraakt, dus het werd een karig avondmaal: pasta met een klein overschotje pestosaus en een banaan.
Minicamping De Vlinder is ook een aanrader: mooie, door beplanting afgescheiden plekken in een fantastische tuin. Geen dambordstructuur met vierkante haagjes, maar een prachtig aangelegde wandeltuin met hier en daar een kampeernis. En bij goed weer een theetuin…. De uitbaters zijn mensen met het hart op de juiste plaats, erg begaan met mens en natuur: zij bieden in hun theehuis wekelijks een creatieve ruimte aan voor mensen met een niet-aangeboren verstandelijke handicap en ze verzorgen uit het nest gevallen vogeltjes tot ze weer zelfstandig kunnen uitvliegen.

Coevorden – Meppen (35 km): Omdat het ’s ochtends nog steeds miezerde, besloot ik er maar een korte rit van te maken naar de stadcamping van Meppen, en daarna rustig de tijd te nemen om boodschappen te doen en de reis- en materiaalsponsorsblogs bij te werken.
De stadcamping ligt aan de oever van de Ems, op wandelafstand van het oude stadscentrum. Normaal gezien een vrij rustige ligging voor een stadscamping, maar een baldadige bende Britten beslisten er ander over. Eerst gingen ze zich tot na 1 uur ’s nachts luidruchtig bezatten in de bar naast de receptie, en daarna ging het gewallebak verder bij hun caravans: onophoudelijk tumult en geschreeuw, ambras met vrouwen, gebonk op weet ik wat… heel de camping had ervan wakker gelegen, zo bleek ’s ochtends…

Meppen – Thülsvelde (62 km) was een rit onder de aangenaamste omstandigheden: 24 graden, een versluierde hemel zonder schroeiende zon, en een zachte rugwind. Duitsland leek uitgestorven op deze zondagochtend, zelfs in huizen en tuinen zag ik weinig beweging. Die doodse sfeer hield aan tot ik kort na de middag in Lahn arriveerde. Daar hielden de dorpelingen Geschützfeste, met volkspelletjes, kinderanimatie en verleidelijke (room)taarten met koffie, dit alles voor twee goede doelen: een project voor ambulante palliatieve zorg en een kinder-AIDS project in India. Taart eten voor een goed doel, wie kan hieraan weerstaan?
Een 5-tal km verder in Werlte had ik opnieuw prijs: daar vond een gewone jaarmarkt plaats, met de gebruikelijke eet- en drankenstandjes, prullariakraampjes en muziek. Beer und bratwursten sfeer, niet echt mijn ding.
Vijftien kilometer voor Cloppenburg keek ik op Osmand of er campings in de buurt waren. In of naast Cloppenburg was er niets te vinden, de best gelegen camping lag 11 km noordoostwaarts, ook op 15 km van Cloppenburg. De kampplatzen zijn hier dunner bezaaid en de fietspaden veel smaller en krakkemikkeriger dan in fietsparadijs Nederland.
Na het Britse nachtelijke gekrakeel in Meppen kwam ik nu terecht op een uiterst rustige camping midden in de natuur. En opnieuw mocht ik er gratis overnachten , waarvoor dank, Kampplatze Wilken!

Thülsvelde – Bremen (75 + 10 km)
Internet op camping Wilken was nukkig, dus de website daar updaten zat er niet in. Vroeg gaan slapen dan maar en maandagochtend vroeg op de fiets om in een trek naar Bremen te gaan, met een tussenstopje in Cloppenburg om daar te kijken waar er in omgeving Bremen campings zijn. Kwestie van niet te veel te moeten zoeken moest het al laat zijn eer ik er aankom. Volgens GoogleMaps zou de rit ongeveer 85 km zijn, maar de Strava kilometertracker was onderweg ook ergens het noorden kwijtgeraakt, want hij trok een rechte lijn van Cloppenburg naar Bremen, terwijl de reële weg uiteraard veel kronkeliger was. So be it.
Onderweg sprak ik een wandelgroep uit Cloppenburg aan en zij legden samen voor een mooie donatie van €27. Zo zou ik er elke dag wel enkele willen tegenkomen, maar dat is jammer genoeg niet het geval.
Niets speciaals over het parcours. Ik volgende grotendeels de fietspaden naast grote wegen omdat ik via achterompaadjes niet tijdig op de camping zou geraken. Om een mij onbekende reden vond ik geen enkele van de gisteren gemaakte foto’s terug… Jammer van de foto van die vriendelijke wandelgroep….