Week 2: Lembeke – Sijsele – Oostende

Klik HIER voor de foto’s van WEEK 2

21 juli: Lembeke – De Kleit : 22,99 km

Vanmorgen dook ik recht van Fort Camping Malpertuus de Lembeekse bossen in om gedurende ruim een uur op S-GR Uilenspiegel te genieten van vogelgezang!

 

Daarna ging het verder via landelijke baantjes in de buurt van Eeklo tot het provinciaal domein Het Leen. Onderweg passeerde ik een weide die speciaal ingezaaid was met verschillende graangewassen, klaprozen, korenbloemen en zonnebloemen om een perfecte habitat te creëren voor akkervogels, wier aantallen de voorbije jaren gekelderd zijn.

 

Na de Veldekensvaart en het dorpje Oostwinkel volgde een mooi stuk over landelijke grintdreven waarop je je nog in de middeleeuwen kon wanen.

 

De afstand viel veel langer uit dan verwacht omdat GRs erg kronkelen. De laatste kilometers begonnen de voeten opnieuw wat te protesteren. Morgen proberen wat gas terug te nemen, maar een legale kampplek vinden op wandelafstand is niet altijd eenvoudig.

 

Giften voor mijn staptrektocht voor Straatverplegers vzw
kunnen via hun website, met vermelding ‘gift staptocht eva’. Veel dank.
Voor giften:
Straatverplegers/Infirmiers de rue

22 juli: Bivak De Kleit – Sijsele: 15,02 km

Dinsdagmiddag tijdens de lunchpauze in de camper van Els van Vlimmeren kon ik plots mijn telefoon niet meer opladen. Het USB stekkertje ging niet meer volledig in het oplaadslotje en maakte geen contact. Dat is een ramp, want ik gebruik dat spulletje niet alleen voor foto’s, e-mail en sociale media, maar ook om te navigeren. Dat laatste (Osmand) vergt vrij veel batterij.

 

We prutsten wat met een naald in het USB slotje want er zat duidelijk vuil in. Daarna maakte het, mits wat “gewiggel“, terug contact, maar niet stabiel genoeg.

Daarom beslisten we woensdagochtend eerst met de camper naar een Phone Repair shop te rijden. De dichtstbijzijnde was in Eeklo. De winkelbediende daar reinigde het slotje nog wat grondiger en nu laadt de telefoon iets beter, maar nog steeds niet zoals voordien.

 

Tijdens de wandeling van De Kleit, waar Els me terug dropte, naar mijn volgende kampeertuin in Sijsele heb ik wat lopen denken wat ik best zou doen met die onbetrouwbare telefoon.

 

In St.-Kruis is er een camping én een AS Adventure shop. Ik ga mij daar een fiets/wandel GPS aanschaffen — wat ik al langer van plan was wegens langere batterijduur — zodat ik zeker niet zonder navigatie val.

 

Verder heb ik mijn oude, nog operationele Motorola G5 bij om tijdelijk de foto- en communicatiewerkzaamheden over te nemen indien mijn huidige telefoon het begeeft.

De wandeling vandaag verliep via landelijke weggetjes en een aantal statige dreven. Best mooi, die wijdere omgeving rond Brugge.

 

23 juli: Sijsele – Sint-Kruis :  7,9 km

Rond 10 uur vertrok ik bij Mira en Bert.

Over de N9 zou het maar 4 km geweest zijn tot Camping Memling, maar ik maakte een omwegje langs een oud spoorlijntje en het mooie Ryckeveldse bos. Dat was veel aangenamer stappen.

 

In de namiddag slofte ik op mijn gepimpte teenslippers naar de AS Adventure op 500 meter van de camping om een GPS te kopen, nu dat mijn telefoon niet meer 100% te vertrouwen is.

Het model dat ik wilde lag in de vitrine, maar ze hadden geen toestellen meer op voorraad.

 

Heb er dan maar een besteld dat over een aantal dagen in een postafhaalpunt in Ieper zal geleverd worden. Ergens in de loop van volgende week hoop ik daar te zijn, als mijn voeten blijven mee willen. Ben benieuwd of die mobiele date met bpost gaat lukken….

 

Toen ik vanmorgen begon te rommelen in mijn tent, had ik een bezoeker.

 

 

Deze namiddag heb ik mijn sletsen (teenslippers) wat aangepast om makkelijker te kunnen stappen, zonder mijn tenen te moeten krullen.

 

24 juli: Sint-Kruis – Brugge – Varsenare :  17 km

Het kwam goed uit dat ik vandaag een stad als Brugge passeerde. Dominique, die vanuit Antwerpen de website up-to-date houdt, had een probleem gemeld met een fotogalerij en daar kan ik alleen naar kijken vanaf een laptop of PC. Stadsbib De Biekorf was om 9:30 open, dus iets voor 10 uur stond ik daar al.

 

Met een status van ‘eenmalige gast’ mocht ik gedurende juist 1 uur een PC gebruiken. Dat was best stresserend, zeker wanneer je moet beginnen zoeken om iets opgelost te krijgen.

 

Om mijn uurtje maximaal te kunnen benutten, besloot ik eerst nog maar eens naar toilet te gaan. Dat mag in “tijden van corona” niet meer in de bib zelf, daarvoor moet je naar een WC cabine iets verderop in de straat. Daarna moest ik natuurlijk het hele ritueel weer door van handen ontsmetten bij het buitengaan en opnieuw bij het binnenkomen, enz. Gelukkig mocht ik mijn zware rugzak in de bib laten staan, want daarmee had ik niet graag in die cabine staan stommelen.

 

Niet zo tof, maar eind goed, al goed, op minuut 55 had ik gevonden wat de fout op de website veroorzaakte en kon ik mijn ‘dwars door Brugge’ tocht (binnen langs de Gentse poort en buiten langs de Ezelspoort) verder zetten.

 

Voordat ik de buitenstad verliet om langs het kanaal Brugge-Oostende naar mijn tuinkampement in Varsenare te wandelen, ging ik een pasta eten op het terras van een eet- en praatcafé. Toen ik wilde afrekenen, bleek pinnen onmogelijk! Alleen cash. Dit was zeker geen klein marginaal etablissement… Erg raar, vind ik, zeker nu de overheid er zo op aandringt zoveel mogelijk digitaal te betalen. Gelukkig had ik nog één biljet van twintig euro.

 

Ook qua bruggenbouw werd ik vandaag weer een beetje wijzer: de Scheepsdalebrug is een kantelbrug die op het uiteinde van een grote boog rust. Wanneer de brug omhoog moet, kantelt de opstaande boog aan de achterkant naar beneden en wordt de brug aan het andere uiteinde zijdelings opgetild. De foto’s tonen het gelukkig duidelijker dan mijn warrige technische uitleg.

 

   

 

Rond zes uur arriveerde ik bij Mieke, mijn vriendelijke “tuingastvrouw” voor vanavond. In een heerlijk rustige, landelijke setting: schapen, kippen, een pony en gefluit van vogeltjes. Wat kan een mens nog meer wensen?

Ik vraag mij af waar ik overal (illegaal) had moeten kamperen zonder het ‘Welcome to my garden’ platform.

25 juli: Varsenare – Oostende: 22 km

Problematische aankomst in de koninginnestad der badsteden.

 

Vanmorgen moest ik in de regen inpakken. Mijn buitententzeil was kliedernat, dus ik ontkoppelde de nog droge binnentent en pakte beiden apart in.

 

Kort nadat ik vertrokken was hield het gelukkig op met regenen. Over de tocht langs het rustige kanaal Brugge-Oostende valt niet veel te vertellen. Heel lang aan een stuk ‘zen’ stappen, de ene voet na de andere en gedachten op nul, of toch bijna. En zo vorderen de tijd en de kilometers, zelfs sneller dan je zou denken tijdens zo’n lange trek naast een kanaal. De enige afwisseling waren wuivende schippers op passerende jachtjes en voorbij flitsende (koers)fietsers.

 

Rond 14:30 pauzeerde ik even in fietscafé ‘t Spaans Tolhuis, een pand met geschiedenis en twee toffe uitbaters waaraan ik een aparte Facebook post ga wijden.

 

De laatste 10 km volgden verder het kanaal, dat vanaf Plassendale loodrecht naar Oostende gaat en een industriëler karakter krijgt. Omdat ‘bruggen’ nu blijkbaar een thema aan ’t worden zijn, fotografeerde ik een spoorlijn die recht het kanaal in dendert wanneer de draaibrug open staat.

 

 

Daarna volgden nog vier eentonige kilometers langs de R31, want de tuin van Barbara, waar ik vanavond en morgen te tuingast ben, ligt aan de andere kant van Oostende, nabij de luchthaven. Ondertussen zag ik in de verte donkergrijze wolken naderen….

 

Tien minuten nadat ik bij Barbara gearriveerd was, begon het te regenen. Toen ik de nog natte buitentent had opgezet, merkte ik boven een scheurtje van ongeveer 1,5 cm. Ik probeerde het dicht te plakken met ducttape, maar bij het droogwrijven vooraleer ik de tape zou aanbrengen, scheurde het nog een drietal cm verder . Uiteindelijk kreeg ik toch een stuk tape op het vochtige zeil gekleefd, maar regenbestendig zou die zeker niet zijn, terwijl er voor vannacht bakken regen voorspeld worden. Daarom stelde ik de Poncho Tarp mee op, die de scheur keurig bedekt.

 

Na een uurtje — het regende nog maar matig– kwamen Barbara en Peter kijken of alles OK was in de regen. Voorlopig was het dat nog, maar zij drongen erop aan toch nog een groter zeil over de tent te spannen. Dat deden we, en kort nadien begon de regen inderdaad met bakken naar beneden te komen.

 

De Poncho Tarp en het zeil van boven houden het, maar nu vrees ik dat de tent spoedig in een plas zal komen te staan. Ik pakte alles al zoveel mogelijk terug in de rugzak om het droog te houden en, zo nodig, snel te kunnen uitwijken naar het tuinhuis.

 

Morgen volgt bij leven en welzijn een foto van de tentopstelling, want nu is buiten komen geen optie. Op de zwarte video horen jullie de regen. Tot 4 uur zou de tent het moeten kunnen uithouden. Dan houdt het volgens de buienradar op met regenen. Benieuwd of ik het droog hou. Wordt morgen vervolgd.

Nacht 25-26 juli:

Vervolg van mijn verslag van gisteravond: het water is niet tot in mijn tent gekomen, hoewel het terrein erg zompig werd toen de regen het heftigst was.

 

Om halfvijf was het droog en ben ik opgestaan voor een sanitaire stop. Het noodzeil van Barbara en Peter hing nog goed vast, maar toen ik vanmorgen weer uit mijn tent kroop, bleek de achterste hoekring van het afdekzeil eruit gescheurd te zijn. Daarmee was het zeil  met een touw aan de boom achter mijn tent bevestigd. Het hele zeil was naar voren gewaaid, deels op mijn tent. Zelfs in deze ommuurde tuin, moet de wind de boosdoener geweest zijn. Merkwaardig genoeg ben ik daar niet wakker van geworden.

 

     

26 juli: Zondag, rustdag

Zondag rustdag, ware het niet dat er een tamelijk grote scheur in het tentzeil zit en nu dat ik in Oostende ben, een aantal daklozen wil traceren en interviewen.

 

’s Ochtends heb ik dus eerst een fiets gehuurd om inkopen te doen want ik zat volledig door mijn voorraadje levensmiddelen, en om bij AS Adventure een nieuwe tent te kopen, want nog twee maanden rondtrekken met een gescheurd dak boven mijn hoofd zag ik niet zitten. Verwend nest dat ik ben, beseffend dat veel mensen zelfs geen gescheurd dak boven hun hoofd hebben.

 

Dat is het geval met Frank, een nog vrij jonge man uit Nigeria die nu in Oostende op straat leeft en zijn verhaal deed. Hopelijk krijg ik dit videoverhaal binnen afzienbare tijd gemonteerd.

 

 

Verder sprak ik nog met twee daklozen, een vrouw die op een bank in het Leopoldpark had liggen slapen maar door een politiewagen verjaagd werd en een man die in een winkelstraat stond te bedelen. Zij wilden echter liever niet geïnterviewd worden.

 

Na deze emotioneel zware gesprekken, krikte ik mijn gemoed terug wat op bij een tong-in-cheek kunstwerk van Guillaume Bijl, ook in het Leopoldpark. Of hoe sommige mensen op hetzelfde lapje grond al creërend en bijna spelend door het leven huppelen, en anderen zware levensrugzakken meetorsen en veel ontbering moeten doorstaan.

 

Galerij Week 2: Lembeke – Oostende

Klik op de foto voor een grotere afbeelding.

2020-Week 2: Lembeke

Flickr Album Gallery Powered By: WP Frank

20200719-Bivouacing Youngsters

Flickr Album Gallery Powered By: WP Frank

2020-Week 2: Lembeke

Flickr Album Gallery Powered By: WP Frank

Voetenrelaas

Flickr Album Gallery Powered By: WP Frank

Klik HIER voor de foto’s van WEEK 2